|
Begin jaren tachtig
was het fietscrossen een van de populairste sporten ter wereld. Zo ook in Nederland.
In elke schuur stond een crossfiets in welke vorm, maat of prijsklasse dan ook.
De fietscrossbanen rezen als paddestoelen uit de grond en de KNWU zag het ledenaantal
stijgen tot zo'n kleine vijfduizend crossers. Nu, ruim tien jaar later is dat aantal
al weer enorm gedaald. Zelfs zo extreem dat er nu nog geen duizend echte fietscrossers
meer bestaan. De grootste oorzaak van deze terugloop komt voort uit desinteresse van
de commercie. Zo lang er geen crosser op televisie verschijnt, zien sponsors er geen
heil in om hun naam te verbinden aan deze sport. Op deze manier moet elke cent door de
atleet zelf worden betaald. En aangezien het toch om een behoorlijk bedrag gaat en de
sport door veelal jonge mensen wordt beoefend, komt het financiële gedeelte voor
de rekening van deouders. Tel daarbij op dat niet alle wedstrijden worden verreden
binnen een draaglijke afstandsstraal, zodat de sport niet echt aantrekkelijk is voor
ouders. Al met al moet je als ouder veel voor je kind overheb- ben, en niet elk kind
is door dat gunstig lot getroffen.
Snelheid
Marcel Immerzeel en Gerco van Leeuwen hebben
het getroffen. Beide jonge Zoetermeerders kwamen zo'n zeven jaar geleden in aanraking
met het fietscrossen via een vier dagen durende schoolsportcursus. Vanaf de eerste
trap waren ze verknocht aan deze sport en tot op de dag van vandaag is daar nog
steeds geen verandering in gekomen. Sterker nog, het is alleen maar erger geworden,
zodat de twee tieners nu alles volgen wat ook maar iets met snelheid van doen heeft.
Het heeft alleen maar zo ver kunnen komen omdat zij wel over eer. beetje 'gekke'
ouders beschikken. In het clubhuis van fietscrossvereniging Zoetermeer worden Gerco
en Marcel vergezeld door mevrouw van Leeuwen en de heer Immerzeel.
Twee fiestcrossgekke ouders die stad en land afrijden met hun club en kinderen.
Zo ook het weekeinde van 11 en 12 maart. Dat weekeinde werd het NK-indoor gereden
in Leiden. Een kampioenschap dat eigenlijk gold als een soort van opwarmertje voor
het echte seizoen en tevens meer spektakel bracht dan andere kampioenschappen.
In Leiden werd er namelijk ook gestreden om de titel in de zijspandiscipline.
Een spectaculair onderdeel, waar de vonken vaak letterlijk vanaf vlogen.
Nog meer vonken vlogen af van de winnaars, inderdaad Marcel Immerzeel en
Gerco van Leeuwen. Enkele heats lang trapte Marcel de benen uit z'n lijf,
terwijl Gerco met man en macht de zijspan in balans probeerde te houden.
Iets waar ze dus goed in zijn geslaagd. "We begonnen perfect. We hadden meteen
een goede start en zijn toen niet meer van kop afgekomen", legt Gerco het verloop
van de laatste en beslissende race enthousiast uit.
Koningskoppel
De zijspanrace is het kleine broertje van
twee andere fiestcross onderdelen, waar beide Zoetermeerders ook zeer verdienstelijk
in meetrappen. Op de zijspan vormen zij echter een koningskoppel, mede omdat zij
zelf drie jaar geleden de herinvoerders ervan waren. "Het hele zijspangebeuren was
op sterven na dood, er waren geen races meer. Totdat ik ergens voor nog geen vijf
tientjes een zijspan kon kopen. Vanaf dat moment zijn Marcel en ik voor de gein er
een beetje op gaan karren", vertelt de 15-jarige Gerco, die dagelijks het parcours
naar de Emmausmavo aflegt. Hij volgt daar een studie die de basis zal vormen voor
een opleiding aan de Pabo, zodat hij later voor de klas kan staan. "Het geintje
met de zijspan liep echter uit de hand", valt Marcel zijn bakkenist bij.
"We namen die zijspan mee naar de wed- strijden om er tussen de races door een
beetje op te crossen. Anderen pikten dat idee op en knutselden ook zo'n ding in
elkaar. Binnen korte tijd konden we onderling wedstrijdjes hou- den. Zodoende
waren meteen de lange wachttijden tussen de reguliere wedstrijden opgevuld".
Een geintje dus, zoals de twee snelheidsfreaken het omschrijven.
Twee verschillende cross- fietsen, een zijspan en wekelijks honderden kilometers
rijden zal toch geen geintje lijken voor de ouders. "Het kost inderdaad enorm veel
tijd dat crossen. Als binnenkort de competitie weer begint, blijf je rijden van
Made tot Appingedam, wat al gauw zo'n vierhonderd kilometer rijden is", stelt
Marcels vader vast. "Ach, het is inderdaad eigenlijk van de gekke, maar dat heb
je er wel voor over. Het is een leuke sport en de wedstrijddagen zijn altijd
hartstikke gezellig", vult de moeder van Gerco aan, die evenals de heer Immerzeel
ook nog een bestuurlijke functie binnen de club vervult. Al met al moet een
crosser alles meezitten, wil hij de sport überhaupt kunnen uitoefenen.
En als je je ouders zo gek kan krijgen dat ze je vrijwillig willen sponsoren
en ook nog eens als je privé-chauffeur willen optreden, heb je een kans
om het te maken binnen de fietscrosssport.
|
